De twintigste eeuw II

Het tweede deel van De Twintigste Eeuw, een cultuurgeschiedenis van het Westen, is geconcentreerd op de Tweede Wereldoorlog en zijn nasleep. Marinus Schroevers doet dit echter overeenkomstig zijn uitgangspuntern in een bredere context dan tot nu toe gebruikelijk. Wat zijn de historische kansen, zestig jaar na dato en in het snijpunt van herinnering en distantie?